Մամոպլաստիկա

Մամոպլաստիկան ներառում է կրծքագեղձերի արտաքին տեսքը և համամասնությունները փոխող մի քանի վիրահատություն։

կրծքերի մեծացումը նախատեսված է ծավալ ավելացնելու կամ կրծքագեղձերի համաչափությունը շտկելու համար։

Մաստոպեքսիան կամ կրծքագեղձերի ձգումը բարձրացնում և վերաձևավորում է իջած կրծքագեղձը՝ առանց պարտադիր ծավալ ավելացնելու։

Ռեդուկցիոն մամոպլաստիկան փոքրացնում է չափազանց մեծ կրծքագեղձերը՝ հեռացնելով ավելորդ հյուսվածքը, ճարպն ու մաշկը և միաժամանակ ձևավորելով ավելի բարձր դիրք։

Այս վիրահատությունները կարող են նաև համակցվել։ Օրինակ՝ ծավալի կորստի և միաժամանակ արտահայտված իջեցման դեպքում կարող է կատարվել մամոպլաստիկա մաստոպեքսիայի հետ, իսկ մեծ և իջած կրծքագեղձերի դեպքում՝ ռեդուկցիոն մամոպլաստիկա մաստոպեքսիայի հետ։

Կրծքերի մեծացում

կրծքերի մեծացումը կարող է ցուցվել, եթե պացիենտը ցանկանում է ավելացնել կրծքագեղձերի ծավալը, վերականգնել հղիությունից, կրծքով կերակրումից կամ քաշի նվազումից հետո կորցրած ծավալը կամ շտկել արտահայտված անհամաչափությունը։

Մեծացումը կարող է իրականացվել իմպլանտներով կամ որոշ դեպքերում՝ սեփական ճարպային հյուսվածքով՝ լիպոֆիլինգի միջոցով։

Իմպլանտ ընտրելիս հաշվի են առնվում ոչ միայն ցանկալի չափը, այլև կրծքավանդակի լայնությունը, սեփական հյուսվածքի հաստությունը, մաշկի առաձգականությունը և կրծքագեղձի սկզբնական ձևը։ Իմպլանտները տարբերվում են ձևով, ծավալով և պրոֆիլով։

Կրծքագեղձերի ձգում՝ մաստոպեքսիա

Մաստոպեքսիան կատարվում է, երբ կրծքագեղձերը կորցրել են նախկին դիրքը կամ ձևը, պտուկ-արեոլային համալիրը գտնվում է ավելի ցածր դիրքում կամ կա արտահայտված անհամաչափություն։

Վիրահատության ընթացքում հեռացվում է ավելորդ մաշկը, վերաձևավորվում է կրծքագեղձի սեփական հյուսվածքը և բարձրացվում պտուկն ու արեոլան։ Անհրաժեշտության դեպքում կարող է փոքրացվել նաև արեոլայի տրամագիծը։

Եթե սեփական հյուսվածքի ծավալը բավարար է, մաստոպեքսիան կարող է կատարվել առանց իմպլանտի։ Եթե իջեցմանը զուգահեռ կա նաև վերին հատվածի ծավալի արտահայտված պակաս, հնարավոր է մաստոպեքսիան համակցել իմպլանտով մեծացման հետ։

Կտրվածքների տեղադրությունը կախված է իջեցման աստիճանից և կարող է սահմանափակվել արեոլայի շրջակայքով կամ ներառել նաև ուղղահայաց և կրծքագեղձի ստորին ծալքով կտրվածքներ։

Կրծքագեղձերի փոքրացում՝ ռեդուկցիոն մամոպլաստիկա

Ռեդուկցիոն մամոպլաստիկայի ընթացքում հեռացվում են ավելորդ կրծքագեղձային հյուսվածքը, ճարպը և մաշկը։ Միաժամանակ կրծքագեղձը վերաձևավորվում է և բարձրացվում։

Վիրահատությունը կարող է ունենալ ոչ միայն էսթետիկ, այլև բժշկական ցուցումներ։ Չափազանց մեծ կրծքագեղձերը կարող են կապված լինել մեջքի, պարանոցի և ուսերի քրոնիկ ցավերի, կրծքերի տակ մաշկի գրգռման, կրծկալի ժապավեններից ուսերի վրա առաջացած խոր հետքերի և ֆիզիկական ակտիվության սահմանափակման հետ։

Հակացուցումներ

Էսթետիկ մամոպլաստիկան նախատեսվում է այն ժամանակ, երբ կրծքագեղձերի զարգացումն ավարտված է։ Հղիության և կրծքով կերակրման ընթացքում վիրահատությունը չի կատարվում, քանի որ կրծքագեղձերի չափն ու հյուսվածքները այդ շրջանում շարունակաբար փոխվում են։

Վիրահատությունը կարող է հետաձգվել նաև ակտիվ վարակային հիվանդության, չպարզաբանված գոյացության կամ կրծքագեղձի հետազոտության փոփոխությունների, չկարգավորված շաքարային դիաբետի, արյան մակարդելիության արտահայտված խանգարումների կամ ծանր, չկոմպենսացված քրոնիկ հիվանդությունների դեպքում։

Շաքարային դիաբետը ինքնին միշտ չէ, որ բացարձակ հակացուցում է։ Կարևոր է, որ այն լինի վերահսկվող, քանի որ բարձր գլյուկոզայի մակարդակը կարող է մեծացնել վերքի լավացման և վարակային բարդությունների ռիսկը։

Նախապատրաստում վիրահատությանը

Նախապատրաստումը սկսվում է պլաստիկ վիրաբույժի խորհրդատվությունից։ Բժիշկը գնահատում է կրծքագեղձերի չափը, ձևը, մաշկի վիճակը, պտուկների դիրքը, անհամաչափությունը և քննարկում պացիենտի ակնկալիքները։

Մինչ վիրահատությունը նշանակվում են անհրաժեշտ լաբորատոր հետազոտություններ և անեսթեզիոլոգի գնահատում։ Կախված տարիքից, գանգատներից և բժշկական պատմությունից՝ կարող է անհրաժեշտ լինել կրծքագեղձերի ՈւՁՀ, մամոգրաֆիա։

Եթե նախատեսվում է մեծացում, խորհրդատվության ընթացքում ընտրվում են նաև իմպլանտի ծավալը, հիմքի լայնությունը, պրոֆիլը, տեղադրման դիրքը և վիրաբուժական մուտքը։

Ինչպե՞ս է կատարվում վիրահատությունը «Նաիրի» ԲԿ-ում

Մամոպլաստիկան կատարվում է ընդհանուր անզգայացմամբ։ Վիրահատության տեխնիկան և տևողությունը կախված են ընտրված միջամտությունից։

Կրծքերի մեծացման դեպքում ստեղծվում է հատուկ տարածություն իմպլանտի համար, այն տեղադրվում է նախապես ընտրված դիրքում, ստուգվում են կրծքագեղձերի դիրքն ու համաչափությունը, ապա փակվում են կտրվածքները։ Մեծացումը սովորաբար տևում է մոտ 1–2 ժամ։

Մաստոպեքսիայի դեպքում հեռացվում է ավելորդ մաշկը, վերաձևավորվում է կրծքագեղձի հյուսվածքը և բարձրացվում պտուկ-արեոլային համալիրը։ Վիրահատությունը սովորաբար տևում է մոտ 2–3 ժամ։

Ռեդուկցիոն մամոպլաստիկայի դեպքում հեռացվում է ավելորդ մաշկը, ճարպը և կրծքագեղձային հյուսվածքը, ապա ձևավորվում է ավելի փոքր և բարձր դիրքով կրծքագեղձ։ Կախված միջամտության ծավալից՝ վիրահատությունը կարող է տևել մոտ 3–5 ժամ։

Համակցված վիրահատությունների դեպքում միջամտությունը կարող է ավելի երկար լինել։

Վերականգնումը՝ ըստ փուլերի

Առաջին 1–3 օրը։ Սովորաբար առավել նկատելի են այտուցը, ձգվածության զգացողությունը և ցավը։ Խորհուրդ է տրվում քայլել, սակայն խուսափել ծանրաբեռնվածությունից և կտրուկ շարժումներից։ Կիրառվում է հատուկ աջակցող կրծկալ։

48–72 ժամից հետո։ Շատ դեպքերում արդեն հնարավոր է կարճ ցնցուղ ընդունել, եթե վիրաբույժը թույլատրել է և վիրակապի կամ կարերի տեսակը դա թույլ է տալիս։ Լոգանք, լողավազան և սաունա թույլատրվում են միայն վերքի ամբողջական լավացումից հետո։

Առաջին ամիս։ Այտուցն աստիճանաբար նվազում է, և պացիենտը վերադառնում է սովորական առօրյա ակտիվությանը։ Ծանրություններ բարձրացնելը և ինտենսիվ մարզումները սովորաբար սահմանափակվում են մոտ 4–6 շաբաթ։

Մոտ 3 ամիս։ Կրծքագեղձերի դիրքն ու ձևն արդեն զգալիորեն կայունացած են, իսկ այտուցի մեծ մասը անցած է։

3–6 ամիս։ Սովորաբար այս շրջանում հնարավոր է առավել ճշգրիտ գնահատել վերջնական ձևը։ Սպիների հասունացումը շարունակվում է ավելի երկար և կարող է տևել մինչև մեկ տարի։

Հիգիենան և խնամքը վիրահատությունից հետո

Ցնցուղը սովորաբար հնարավոր է վիրահատությունից մոտ 48 ժամ անց, եթե վիրաբույժը այլ սահմանափակում չի սահմանել։ Կարերը չի կարելի շփել, քսել կամ երկար պահել ջրի տակ։

Վերքի վրա կրեմներ, սպիի համար նախատեսված գելեր կամ այլ միջոցներ կիրառվում են միայն այն փուլում, երբ վիրաբույժը թույլ է տալիս։

Մինչև կտրվածքների ամբողջական փակվելը պետք է խուսափել լոգանքից, լողավազանից, սաունայից և բաց ջրային տարածքներից։

Հսկողական զննումներ վիրահատությունից հետո

Հետվիրահատական զննումների ընթացքում վիրաբույժը գնահատում է վերքերի լավացումը, այտուցը, կրծքագեղձերի համաչափությունը, իմպլանտների դիրքը և սպիների վիճակը։

Վաղ շրջանում ՈւՁՀ-ն պարտադիր հետազոտություն չէ յուրաքանչյուր պացիենտի համար։ Այն կարող է նշանակվել, եթե անհրաժեշտ է գնահատել հեղուկի կուտակում, հեմատոմա, սերոմա, արտահայտված ցավ, այտուց կամ այլ փոփոխություն։

Սիլիկոնային իմպլանտների դեպքում երկարաժամկետ հսկողությունը կարևոր է նույնիսկ գանգատների բացակայության դեպքում։ Առաջին ՈւՁՀ-ն կամ ՄՌՏ-ն խորհուրդ է տրվում կատարել իմպլանտի տեղադրումից 5–6 տարի անց, այնուհետև՝ յուրաքանչյուր 2–3 տարին մեկ։ Եթե կան իմպլանտի վնասման կասկած կամ ախտանշաններ, հետազոտությունը կարող է պահանջվել ավելի վաղ։

Իմպլանտների առկայությունը չի փոխարինում կրծքագեղձերի սովորական կանխարգելիչ հետազոտություններին․ մամոգրաֆիան և մյուս հետազոտությունները շարունակվում են ըստ տարիքի և անհատական ռիսկի։

Ինչո՞ւ կատարել մամոպլաստիկան «Նաիրի» ԲԿ-ում

«Նաիրի» ԲԿ-ի Էսթետիկ և պլաստիկ վիրաբուժության բաժանմունքում իրականացվում են կրծքագեղձերի տարբեր վիրահատություններ՝ իմպլանտներով մեծացում, այդ թվում՝ dual-plane տեխնիկայով, մաստոպեքսիա, մաստոպեքսիա միաժամանակյա մեծացմամբ, լիպոֆիլինգ, ռեդուկցիոն մամոպլաստիկա, իմպլանտների տեղադրում, տուբուլյար կրծքագեղձերի և անհամաչափության շտկում։

Կենտրոնում հասանելի են նաև կրծքագեղձերի ՈւՁՀ, մամոգրաֆիա և ՄՌՏ, ինչը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ նախավիրահատական և հետվիրահատական հետազոտություններն իրականացնել նույն բժշկական կենտրոնում։