Կոլոնոսկոպիա

Կոլոնոսկոպիայից առաջ անհրաժեշտ է մանրակրկիտ պատրաստել աղիները, քանի որ հետազոտության ինֆորմատիվությունը մեծապես կախված է աղու մաքրությունից։ Սովորաբար նախապես տրվում են սննդակարգի և աղիների մաքրման հատուկ ցուցումներ, որոնք պետք է խստորեն պահպանել։ Եթե պացիենտը մշտապես դեղեր է ընդունում կամ ունի ուղեկցող հիվանդություններ, դրա մասին պետք է նախապես տեղեկացնել բժշկին։

Կոլոնոսկոպիան սովորաբար տևում է մոտ 20–40 րոպե։ Տևողությունը կարող է տարբեր լինել՝ կախված աղիների պատրաստվածությունից, անատոմիական առանձնահատկություններից և լրացուցիչ միջամտությունների անհրաժեշտությունից։ Ընդհանուր այցը կարող է ավելի երկար լինել, քանի որ ներառում է նաև նախապատրաստումը, բժշկի հետ զրույցը և հետազոտությունից հետո կարճատև հսկողությունը։

Կոլոնոսկոպիան մեծամասամբ կատարվում է ներերակային անզգայացմամբ կամ սեդացիայի պայմաններում՝ կախված հետազոտության առանձնահատկություններից, պացիենտի վիճակից և կլինիկական ցուցումներից։ Հետազոտության անցկացման տարբերակը նախապես քննարկվում է բժշկի հետ։

Եթե կոլոնոսկոպիան կատարվել է անզգայացմամբ կամ սեդացիայով, հետազոտությունից հետո պացիենտը որոշ ժամանակ մնում է բժշկական հսկողության տակ մինչև լիարժեք արթնանալը և ընդհանուր վիճակի կայունացումը։ Այդ օրը կարող են լինել թուլություն, քնկոտություն կամ գլխապտույտ, ուստի սովորաբար խորհուրդ չի տրվում ինքնուրույն մեքենա վարել կամ կատարել ուշադրություն պահանջող աշխատանք։

Այո, որոշ դեպքերում կոլոնոսկոպիան հնարավոր է կատարել նաև առանց անզգայացման։ Թե որ տարբերակն է տվյալ դեպքում նպատակահարմար, որոշվում է բժշկի կողմից՝ պացիենտի վիճակը գնահատելուց հետո։

Կոլոնոսկոպիան կարող է ուղեկցվել անհարմարությամբ կամ ցավային զգացողություններով, սակայն դրանց արտահայտվածությունը տարբեր է տարբեր մարդկանց մոտ։ Զգացողությունը կախված է աղիների առանձնահատկություններից, պատրաստման որակից, հետազոտության ծավալից և ընտրված մոտեցումից։ Եթե հետազոտությունն իրականացվում է անզգայացմամբ կամ սեդացիայով, այդ դեպքում բուժառուն ոչինչ չի զգում։

Հետազոտությունից հետո սննդակարգը կախված է նրանից, թե կատարվել է միայն ախտորոշիչ կոլոնոսկոպիա, թե նաև լրացուցիչ միջամտություն, օրինակ՝ պոլիպի հեռացում կամ բիոպսիա։ Շատ դեպքերում հնարավոր է աստիճանաբար վերադառնալ սովորական սննդակարգին, սակայն վերջնական ցուցումները տալիս է բժիշկը՝ ըստ կատարված միջամտության և պացիենտի ընդհանուր վիճակի։

Այո, որոշ դեպքերում հնարավոր է նույն օրը կատարել և՛ կոլոնոսկոպիա, և՛ գաստրոսկոպիա։ Սա կարող է նպատակահարմար լինել, երբ անհրաժեշտ է մեկ այցի ընթացքում գնահատել մարսողական համակարգի տարբեր բաժինները։ Հետազոտությունների համատեղ անցկացման հնարավորությունը որոշվում է բժշկի կողմից՝ ըստ ցուցումների և պացիենտի ընդհանուր վիճակի։

Կոլոնոսկոպիայի հաճախականությունը որոշվում է բժշկական ցուցումներով։ Այն կարող է կրկնվել հսկողության, նախկինում հայտնաբերված պոլիպների վերահսկման, գանգատների պահպանման կամ բուժման արդյունավետության գնահատման նպատակով։

Այո, ըստ ցուցումների, կոլոնոսկոպիայի ընթացքում հնարավոր է կատարել նաև պոլիպի հեռացում։ Սա թույլ է տալիս ոչ միայն հայտնաբերել պոլիպը, այլև միաժամանակ իրականացնել բուժական միջամտություն։ Հեռացված նյութը, որպես կանոն, ուղարկվում է հյուսվածաբանական հետազոտության՝ դրա բնույթը գնահատելու համար։

Այո, շաքարային դիաբետի դեպքում կոլոնոսկոպիան կարող է իրականացվել, սակայն նախապատրաստման ընթացքում անհրաժեշտ է հատուկ ուշադրություն դարձնել սննդակարգին, դեղորայքի ընդունմանը և արյան գլյուկոզայի վերահսկմանը։ Այդ պատճառով պացիենտը պետք է նախապես տեղեկացնի բժշկին իր հիվանդության և ընդունվող դեղերի մասին, որպեսզի նախապատրաստման կարգը ճիշտ հարմարեցվի։

Կպումների առկայության դեպքում կոլոնոսկոպիայի իրականացումը որոշ դեպքերում կարող է տեխնիկապես ավելի բարդ լինել, սակայն հետազոտության հնարավորությունը գնահատվում է անհատապես։ Որոշումը կախված է նախկին վիրահատություններից, կլինիկական վիճակից և ենթադրվող ռիսկերից։ Կպումների առկայությունը հակացուցում չէ։

Այո, թութքի առկայությունը չի խոչընդոտում կոլոնոսկոպիայի անցկացմանը։ Սակայն եթե առկա են արտահայտված ցավ, արյունահոսություն կամ սրացման փուլ, հետազոտության նպատակահարմարությունը որոշվում է անհատապես։ Բժիշկը նախապես գնահատում է վիճակը և որոշում, թե երբ և ինչ պայմաններում է ճիշտ կատարել հետազոտությունը։